بخش ۲۲۱ - عبدالغفار صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کسی کو مظهر غفار باشد
بهر عیبی ز حق ستار باشد
تجلی کرده بر وی اسم غفار
جنایتها ببخشد او بیک بار
نیارد جرم کس را در نظر باز
ببخشد بیشتر را بیشتر باز
ببخشد جرمهای تو بتو را
ز مجرم هم بپوشد عیب او را
خود الحق مظهر غفار این است
هر آن بخشنده را حال این چنین است
بدینسان چون باو شد یاری حق
بود منظور او غفاری حق
بهر طوری که حق با او عمل کرد
هم او بر خلق حق دو راز دغل کرد
صفی یارب فعالش بر تو پیداست
ببخش او را بدانسان کز تو زیباست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن در مورد بخشندگی و غفاری خداوند صحبت می‌کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که مظهر صفت غفاری خداوند است، قادر است عیوب و گناهان دیگران را بپوشاند و به آسانی آن‌ها را ببخشد. او بیان می‌کند که خداوند به بندگان خود بخشایش بی‌نهایتی دارد و هیچ گناهی را در نظر نمی‌آورد. بخشندگان واقعی همیشگی در نگاه خداوند هستند و باید این ویژگی را در تعاملات خود با دیگران داشته باشند. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که با رحمت و بخشش خود این صفت را در بندگانش نیکو کند.