بخش ۲۲۲ - عبدالقهار صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دگر هم عبدقهار است در کار
که باشد مظهر او بر اسم قهار
ز حق دارد خود او توفیق و تایید
که از وی نفس یابد قهر و تهدید
بقهر نفس دارد اهتمامی
بقهاریت استش احتشامی
هر آن فعلی که معلوم است و مستور
ز نفس از وی شود معدوم و مقهور
بنفس خویش و غیر است او مسلط
روانها داده بر دارائیش خط
بر اکوان او تواند کرد تأثیر
نه اکوانش تواند داد تغییر
هر آن شیئی تجاوز یابد از حد
ز قهر او بجای خود شود رد
در اکوان فعل و تأثیرش چنین است
فلک در پیش عزمش چون زمین است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره‌ی مفهوم قدرت و قهاری است که به خداوند نسبت داده می‌شود. بیان می‌کند که خداوند مظهر قهاریت است و توفیق و تایید خود را از او می‌گیرد. هر چیزی که در جهان وجود دارد، تحت تسلط و قهر الهی است و هیچ چیزی نمی‌تواند از اراده‌ی او فراتر رود. در واقع، همه‌ی موجودات و اعمال در برابر قهری که خداوند بر آن‌ها دارد، قرار گرفته و هر چیزی که از حد خود تجاوز کند، به قهر او بازگردانده می‌شود. همچنین، در این متن تأکید می‌شود که قدرت خداوند بر عالم و موجودات به گونه‌ای است که همگان در برابر او همچون زمین در برابر آسمان هستند.