نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۹۲ - عبدالمقسط صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

کمال عبد مقسط نیز بشناس

بود او در عدالت اقوم ناس

بمقداری که حق غیر از خویش

نماید اخذ بی‌تعطیل و تشویش

چو او خود مظهر عدل اله است

خلایق را بحق داری پناهست

کند در حق هر کس کنجکاوی

بدارد خلق را با خود مساوی

هر آنجوری ز عدلش در زوال است

چه پاید کان خلاف اعتدالت

نشسته روز و شب بر کرسی نور

بخفض و رفع از حق است مأمور

نماید منخفض آنرا که باید

دهد هم ارتفاع آنرا که شاید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

کمال عبد مقسط فردی است که در عدالت برجسته است و به اندازه‌ای که حق دیگران را به درستی ادا کند، بدون هیچ گونه تعلل یا اضطرابی عمل می‌کند. او مظهر عدل الهی است و مردم را تحت حمایت خود قرار می‌دهد. او با کنجکاوی در مورد حق دیگران عمل می‌کند و همه را با یکدیگر برابر می‌بیند. هر چیزی که بر اساس عدالت از بین برود، پایدار نیست، زیرا او همیشه بر کرسی نور نشسته و مسئولیت دارد که حق را پایین و بالا ببرد. او به درستی آنچه را که باید پایین آورد، پایین می‌آورد و به درستی آنچه را که باید بالا برود، بالا می‌برد.