بخش ۳۱۵ - العید صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خود آن عودی که بر قلبت پدید است
بنزد اهل قلب و دید عید است
بود آن از تخلی یا تجلی
تو را یابد دل از هر یک تسلی
از آن گفتند ارباب معارف
بود هر دم دو عید از بهر عارف
یکی زان شد تخلی از ذمائم
دگر باشد تجلی ملایم
بدینان هم در اسلامت مبارک
دو عید آمد که باشد تاج تارک
تو را زین هر دو نیکو انبساطیست
که بر عیدین اصلی ارتباطیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت دو عید برای عارفان اشاره دارد. عید اول تخلی از ذرات دنیوی و مادیات است و عید دوم تجلی الهی و حضور نورانی خداوند در دل است. شاعری که با زبان رمز و واژه‌های عرفانی صحبت می‌کند، اشاره می‌کند که برای اهل دل، این دو حالت یک جشن و عید به شمار می‌آید. بنابراین، عیدها نه تنها روح را فربه می‌کنند، بلکه ارتباط عمیقی با معنویت و تجلیات الهی دارند. در نهایت، فراموش نکردن این عیدها باعث خوشحالی و آرامش دل می‌شود.