بخش ۳۲۷ - الفتح المطلق صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ز فتح مطلب ار پاکیزه روحی
شنوکان اکمل است از هر فتوحی
بود اعلی و اکمل از فتوحات
فنای عبد و استغراق در ذات
کند ذاتالاحد بروی تجلی
بفتح ذات یابد دل تسلی
شود پاک از رسوم خلق فانی
ز صورتها نبیند جز معانی
خود این باب از بشارتهای ممدوح
بنصرالله و الفتح است مفتوح
گشایشها پیاپی بهر روح است
مه اندر مه فتوح اندر فتوح است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر دربارهی روح پاک و برکتهای فتح و پیروزی است. بیان میکند که بالاترین فتح، فنای انسان در ذات الهی و غرق شدن در آن است. در این حالت، انسان از محدودیتهای دنیوی رها میشود و فقط به معانی عمیق توجه میکند. همچنین اشاره دارد که این پیروزیها و گشایشها برای روح انسان است و هر فتحی، خود در بر دارندهی فتح دیگری است. به نوعی میتوان گفت که این یک چرخه تدریجی از ترقی معنوی و روحانی است.