بخش ۳۲۸ - الفتره صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بود فترت خمود آن حرارت
که لازم بد طلب را در عمارت
در اول گر نباشد التهابی
نیابد کار فقرش رنگ و آبی
در اول گر نباشد اشتعالش
بود که احتمالی بر کمالش
بسا رهرو که تا آخر قدم را
نیفتد از حرارت نیم دم را
خود این آثار عشق بی‌فتور است
که زاید هر دم او را وجد و شور است
حرارت عرش معنی را عمود است
و زان گرمی مگر فترت خمود است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها دربارهٔ تأثیر حرارت عشق و اشتیاق بر زندگی و روح انسان سخن می‌گویند. شاعر می‌گوید اگر در ابتدا اشتیاق و حرارتی وجود نداشته باشد، کار و تلاش برای به دست آوردن کمال و هدف ممکن نیست. او همچنین اشاره می‌کند که بسیاری از مسافران راه عشق، اگر از این حرارت غافل شوند، نمی‌توانند به هدف خود برسند. عشق واقعی همواره با شوق و شور تازه‌ای همراه است و این حرارت است که به زندگی معنی و عمق می‌بخشد. در نهایت، کمبود این حرارت باعث کسالت و سکون می‌شود.