بخش ۴۰۶ - مستوی الاسم الاعظم صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دگر از مستوی اسم اعظم
شنو باشد خود این بیت‌المحرم
بود آن قلب کامل در حقیقت
حق آنرا داده بهر خویش وسعت
خود «الرحمن علی العرض استوی» گفت
مقام راز خود را دل بجا گفت
ز اسم اعظم آندل مستوی شد
که مر حق را مقام معنوی شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به مفهوم اسم اعظم و مقام معنوی آن اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که اسم اعظم، به عنوان یک حقیقت عمیق، دل و قلب کامل را درک می‌کند و به آن وسعت و عمق می‌بخشد. همچنین اشاره می‌شود که خداوند با صفت رحمان بر عرش استقرار یافته و راز خود را در دل بیان کرده است. در نهایت، این حقیقت نشان می‌دهد که اسم اعظم، مقام روحانی خاصی را در ارتباط با حق دارد.