شمارهٔ ۱ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. طره‌های موی او نظم و ترتیب را به هم می‌زند و خال روی صورتش، ایمان مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. شاعر بیان می‌کند که غمزه‌ها و نگاه‌های او جان بسیاری را به گرو می‌گذارد و چاک گریبانش باعث ناله و فریاد خلق می‌شود. این عشق و زیبایی آنقدر قوی است که هر نگاه و حرکتی از معشوقه‌اش مشابه جادوست و موهای او همچون دستی به طرف عاشقان دراز می‌شود.