شمارهٔ ۳ صفی علیشاه
صفی علیشاه / متفرقات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
آیا شود آنروزی کائی تو بمهمانم
آری نمک از لعت بهر دل بریانم
وز خنده شکرریزی زان لعل دلاویزم
یاقوت روان‌بخشی زان حقه مرجانم
تعویذ نظر گردد بر گردن تو دستم
قربانی ره گردد بر مقدم تو جانم
گاهی بسپاری دل بر صحبت و گفتارم
گاهی بگذاری سر بر سینه و دامانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به علاقه و محبت عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند. او به این آرزو می‌پردازد که روزی معشوق را مهمان کند و از شیرینی و زیبایی وجودش لذت ببرد. شاعر همچنین به دوستی و نزدیکی بیشتر اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که دوست دارد دلش را به او بسپارد و در آغوشش آرام بگیرد. در واقع، این اشعار نمایانگر عشق و longing به معشوق است.