نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۷ سحاب اصفهانی

سحاب اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

هر آن خصمی که با من آسمان کرد

شرار آه من با او همان کرد

مرا چون یافت در تن نیست جانی

بهای بوسه ی او نقد جان کرد

مآلی خوش ندارد جور بنگر

چه با گل عاقبت باد خزان کرد

همین بیمهری گردون مرا بس

که با آن سست مهرم مهربان کرد

چه با کاهی کند سوزان شراری

غم جانکاه او با جان همان کرد

خوش آن کو عمر فانی در ره عشق

مبدل با حیات جاودان کرد

(سحاب) از فتنهٔ دهر ایمن آن گشت

که جا بر درگه پیر مغان کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر در مواجهه با عشق و مشکلات زندگی است. شاعر از خیانت و بی‌مهری زمانه شکایت می‌کند و می‌گوید که بر اثر این دشواری‌ها، جان و دلش تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. او به عشق و فانی بودن زندگی اشاره کرده و می‌گوید تنها چیزی که ارزش دارد، عشق است که می‌تواند زندگی را به حیات جاودان تبدیل کند. شاعر همچنین به قدرت و آرامش عشق در برابر فتنه‌های دنیوی اشاره کرده و از آن به عنوان گریزی از غم و رنج یاد می‌کند.