شمارهٔ ۲ سحاب اصفهانی
سحاب اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای ذات تو افتخار دنیا
نازان به تو امهات و آبا
عنوان کتاب آفرینش
از نام تو یافته است طغرا
با جوهر اولین وجودت
از شایبه ی دویی مبرا
شد جای تو در جهان و باشد
بحری به میان قطره یی جا
از ریزش آستین وجودت
دامان ثری است بر ثریا
آثار جلال ذوالجلال است
چتر مه و مهر عالم آرا
انوار نهان خویش را کرد
از روی تو ایزد آشکارا
افلاک کجا و سجده ات لیک
خم کرده قدی به این تمنا
از فیض مدیح کیست زین سان
اشعار (سحاب) رشک شعرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به ستایش ذات خداوند می‌پردازد و او را افتخار جهان و سرآغاز آفرینش می‌داند. او به زیبایی و عظمت الهی اشاره کرده و می‌گوید که وجود خداوند از هر گونه دوگانگی پاک است. جایگاه خداوند را عظیم و بی‌نظیر توصیف می‌کند و می‌گوید که آثار جلال او در عالم مشهود است. شاعر در نهایت به سجده و خضوع موجودات در مقابل خداوند اشاره کرده و به فیض و برکت مدح او می‌بالد.