شمارهٔ ۲۰۴ سحاب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ای صبا (باد) اشاره می‌کند و از او می‌خواهد خبری خوش را به محبوبش برساند. او از ناتوانی خود در عشق و از غم و اندوه ناشی از فاصله با محبوبش می‌گوید. بلبل نیز به زیبایی و دلگداز بودن بهار اشاره دارد و می‌گوید که از خطر باد خزان غافل است. شاعر از حسادت و هوس صحبت می‌کند و می‌گوید که دلش از محبت محبوبش پر است. او می‌داند که عشقش جاودانه است و غم او نیز پایدار است. در نهایت، او اظهار امیدواری می‌کند که با یک بوسه بتواند احساساتش را منتقل کند و از ساقی (همسر) هم می‌خواهد که پرده از روی زیبایی‌ها کنار بزند.