شمارهٔ ۳۱ سحاب اصفهانی
سحاب اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
سوزد هزار شمع به بیت الحزن مرا
زین داغها که از تو فروزد به تن مرا
خواهم ز دلبران جفا پیشه داد دل
یک چند دل اگر بگذارد به من مرا
ناصح بدست دل بگذار اختیار من
یا وارهان ز دست دل خویشتن مرا
پیمان ز بد گمانی من هر گهی شکست
افزود مهر آن بت پیمان شکن مرا
دستی که باشدم به گریبان چه می کنی
روزی که باشد از تو به جیب کفن مرا
شادم که پا ز انجمن این و آن کشید
از بس (سحاب) دید به هر انجمن مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر حاکی از احساس عمیق اندوه و درد شاعر است. او از سوختن شمع‌ها در بیت الحزن (محل ناراحتی) خود سخن می‌گوید و از داغ‌هایی که از معشوق بر تنش می‌نشیند، lament می‌کند. شاعر آرزو دارد که عشق و محبت دلبران، که گاهی به او جفا می‌کنند، به او بازگردد. او از ناصح می‌خواهد که در دلش دخیلی نکند و یا او را از دردهای قلبی آزاد کند. همچنین، او به پیمان‌های شکسته و جفاهای معشوق اشاره می‌کند و از اینکه در این رنج‌ها، همچنان از جمع دوستان دوری گزیده است، ابراز خوشحالی می‌کند. در کل، شعر بیانگر رسوایی عشق و غم ناشی از دلشکستگی است.