قطعه شمارهٔ ۱۱۵ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ناگهانی پنهان شدن ماه و سلطنت اویس حسرت می‌خورد و ابراز ناراحتی می‌کند. او به یاد زیبایی‌ها و قدرت‌های اویس می‌اندیشد و از زوال و فساد ملک و دین او ابراز تاسف می‌کند. احساس افسوس شاعر نشان‌دهنده ارزش و اهمیت نقش اویس در زندگی و تاریخ است.