قطعه شمارهٔ ۱۶۰ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پای
همچو شمعش نگریزد ز ثبات قدمی
ادب آن است که گر تیغ نهندش بر سر
بایدش داشت زبان گوش ز هر نیک و بدی
بعد از آن کارش اگر زانکه فروغی گیرد
گو مشو غره که ناگه بکشندش به دمی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت ادب و احتیاط در برخورد با سلاطین و قدرت‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر کسی می‌خواهد در مقابل سلاطین ثابت قدم باشد، باید همچون شمع که تاب و نشت نمی‌دهد، پایدار باشد. همچنین، ادب ایجاب می‌کند که حتی در شرایط سخت و خطرناک، انسان باید زبانش را نگه‌دارد و به خوبی‌ها و بدی‌ها گوش کند. به عبارتی دیگر، اگر کسی در این شرایط به موفقیتی دست یابد، نباید به خود مغرور شود، زیرا ممکن است ناگهان با خطر مواجه شود و زندگی‌اش تهدید شود.