قطعه شمارهٔ ۱۶۳ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به نقد و تمسخر افرادی می‌پردازد که به بی‌دینی و بی‌دولتی گرفتارند و از نادانی و جهل رنج می‌برند. در پایان، اشاره‌ای به فردی به نام قزوینی شده که به نظر می‌رسد این باورها بر او تأثیر گذاشته است.