قطعه شمارهٔ ۵۶ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
همنشین بدان مباش که نیک
از بدان جز بدی نیاموزد
خار آتش فروز سوختنی
که ز گل جاه و شوکت اندوزد
عاقبت بر کند دل از صحبت
وز برای گل آتش افروزد
خار کاتش بود بدوزنده
آتش کشتنیش میسوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما هشدار میدهد که با بد companions و همنشینان نیک نباشیم، چون از آنها جز بدی نمیآموزیم. هرچند که ممکن است به ظاهر از گل و زیبایی برخوردار باشند، اما در حقیقت مانند خاری هستند که در آتش میسوزند. در نهایت، دوستی با این نوع افراد میتواند به آسیب و سوختن قلب ما منجر شود. بنابراین باید مراقب انتخاب همنشینان خود باشیم.