قطعه شمارهٔ ۶۲ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کریما گوش کن گفتار نغزم
که چون من نغز گفتاری نباشد
سوالی می‌کنم فرما جوابی
کزین پیسی وزان عاری نباشد
فقیری که در بغداد سی کس
بود نانخوار و غمخواری نباشد
نهال مکرمت بر کس نبخشد
به صدر دولتش باری نباشد
سخن باشد متاع او و آنگه
متاعش را خریداری نباشد
به ناچارش بباید رفت از اینجا
چو غیر از رفتنش چاری نباشد
سوالی دیگرم هست از خداوند
بگویم گر دل آزاری نباشد
روا باشد که در دیوان سلطان
مرا مرسوم و ادراری نباشد؟
چرا باید که در اوراق احسان
بنام بنده دیناری نباشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به اهمیت گفتار و رفتار نیک اشاره دارد و از این می‌گوید که غنای گفتار او بی‌نظیر است. او از دیگران سوالاتی می‌کند تا به پاسخ‌هایی دست یابد که خالی از حقیقت نباشند. او به وضع فقیران اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در دولت‌های بزرگ، توجه به خوبی‌ها و سخنان معتبر اهمیت دارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که در دنیای احسان و نوعدوستی نباید نام و نشانی از بنده‌ای بی‌مسئولیت وجود داشته باشد و باید جایگاه افراد در عدالت و شرافت حفظ شود.