قطعه شمارهٔ ۸۰ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
شاها وزرایی که امینان امیرند
بی وجه مرا در پی خود چند دوانند
بودند بران عزم که مرسوم رهی را
امسال نرانند و کنون نیز برآنند
هر کیسه که من بر کرمت دوخته بودم
یک یک بدر دیدند و شب و روز درآنند
نه خلق پسندد نه خدا کانچه خداوند
بخشد به دعاگو دگران باز ستانند
چون قاعده رسم مرا شاه نهادست
برداشتن رسم تو ایشان نتوانند
موقوف رسانیدن پروانه عالی است
وجه من و یک جو نرسد تا نرسانند
ماننده آبی است که در راه بماند
مرسوم دعاگوی بفرما که برانند
در دولت شاهی ابدالدهر بمانی
تا دولت و شاهی ابدالدهر بمانند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ناخوشایندی‌ها و بی‌عدالتی‌هایی که به واسطه وزرا و امینان امیر در حکومت وجود دارد، اشاره می‌کند. او از ناپسند بودن رفتارهای این افراد و عدم تحقق دعاها و خواسته‌هایش گله‌مند است. شاعر بیان می‌کند که وزرا به‌جای کمک، در پی منافع خود هستند و هر کس سعی می‌کند که با دعای خود، خواسته‌هایش را به دست آورد، اما این دعاها معمولاً به دست نخواهد آمد. همچنین، او به اشاره به اینکه تصمیمات و قواعد مقرر شده توسط شاه نشانه‌ای از ثبات و استمرار است تأکید می‌کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که دولت و حکومت تا ابد برقرار باشد.