قطعه شمارهٔ ۸۳ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
اول آن است که چون نیت عزلت دارد
بنده زین دایره جمع جدا خواهد بود
گوشه خانهای امروز وطن خواهد ساخت
کش خداوند جهان خانه خدا خواهد بود
مدتی مالک ملک شعرا بود بحق
این زمان جامع جمع فقرا خواهد بود
پیش ازین در پی مخلوق به سر میگردید
بعد ازین بر در معبود به پا خواهد بود
بنده تا زنده بود وجه معاش بنده
هیچ شک نیست کز احسان شما خواهد بود
لیک دارم طمع آنکه معین باشد
که مرا وجه معیشت ز کجا خواهد بود؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این متن از تصمیمش برای کنارهگیری از دنیای مادی و دوری از جمع مردم سخن میگوید. او میخواهد در گوشهای از خانهاش زندگی کند و این مکان را بهعنوان وطن خود انتخاب کند. در گذشته در پی مخلوقان بوده، اما اکنون به عبادت خداوند توجه خواهد کرد. هرچند معیشت او وابسته به احسان دیگران است، هنوز امیدوار است که منبع درآمدش مشخص باشد.