قصاید — صامت بروجردی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۳ - در نصیحت و وقایع سر مسلم(ع) — دلا تا چند جویی عزت و اقبال دوران را
- شمارهٔ ۱ - مثنوی در مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س) — ای گرامی دخت سالار امم
- شمارهٔ ۴ - در منقب فخر کائنات و خلاصه موجودات خاتم الانبیا (ص) — خانه سحر آفرین باز پی فتح باب
- شمارهٔ ۵ - در مدح حضرت امیرالمومنین علیه افضل الصلوه — از مهر علی بر دل هر کس اثری نیست
- شمارهٔ ۲ - در مدح امام العصر خاتم الاوصیا عجل‌الله تعالی فرجه — که خفته اندرین قالب که باشد اندرین ماوی
- شمارهٔ ۱۰ - در مدح شاه اولیاء(ع) — روز ایجاد که حق خلقت دنیا می‌کرد
- شمارهٔ ۱۲ - در مدحِ یعسوبُ‌الدّین، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع) — شهی که محضِ وجودش بنایِ عالم شد
- شمارهٔ ۱۱ - قصیده در مدحِ مظهرِ العجایب، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع) — خوش آن مریض که بر دردِ وی دوا برسد
- شمارهٔ ۶ - در مدح عین‌الله الناصره امیرالمومنین(ع) — عمر در منقبت حیدر کرار گذاشت
- شمارهٔ ۷ - در مدح وصی فخر کائنات، حضرت امیرالمومنین(ع) — چو اندر باختر، اورنگ حشمت، مهر خاور زد
- شمارهٔ ۹ - در مدح حضرت امیرالمومنین علیه افضل الصلوه — هر که را فیض ازل از بخت برخوردار کرد
- شماره ۱۳ - در مدح بابِ مدینه علم، امیرالمؤمنین (ع) — روزگارِ عُمر را هنگامِ فصلِ اربعین شد
- شمارهٔ ۸ - در مدح حضرت جواد(ع) — ز سست عهدی بی‌جا جهان کون و فساد
- شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه اولیاء(ع) — در لوح، چون قلم به سخن ابتدا نمود
- شمارهٔ ۱۵ - در مدح حضرت امام موسی کاظم(ع) — عشق جانان هر دلی را کو مسخر می‌کند
- شمارهٔ ۱۸ - در مدح اسدالله الغالب، امیرالمؤمنین (ع) — گر علی بعد از نبی بر مؤمنان مولی نبود
- شمارهٔ ۱۶ - در مدحِ یعسوبِ‌الدین حضرت امیرالمؤمنین (ع) — هر که را خواهند در حشمت، سلیمانش کنند
- شمارهٔ ۱۹ - در مدح جنابِ مسلم بن عقیل (ع) — مرد را در بذلِ جان، مردانگی پیدا شود
- شمارهٔ ۱۴ - در مدح صدیقه صُغرا، زینبِ کبرا (ع) — چون چشمِ نیم‌مستِ تو غارتگری کند
- شمارهٔ ۲۱ - قصیده در مدح شاه ولایت، امیر مؤمنان (ع) — هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگار
- شمارهٔ ۲۰ - در مدحِ شاهِ اولیاء، علیِ مرتضی (ع) — هدهدِ بادِ بهاری به چمن گشت بَرید
- شمارهٔ ۲۳ - در مدح خواجه‌ی قنبر(ع) — باید ای خامه بپرداخت ز نو دفتر دیگر
- شمارهٔ ۲۴ - در مدح خامس آل عبا حضرت ابی عبدالله (ارواحنا فداه) — شاهنشهی که پوشید پیرایه از وجودش
- شمارهٔ ۲۵ - در مدح قمرِ بنی‌هاشم حضرتِ عباس (ع) — جهان را دایه دان و خلایق جمله طفلانش
- شمارهٔ ۲۷ - در نعت فخر کائنات و خلاصه موجودات — نوبهار است و رسد بر شامه از گلشن شمیم
- شمارهٔ ۲۹ - قصیده در مدح مظهر العجائب حضرت امیرالمؤمنین(ع) — یا علی افتاد از نو بر سرم سودایِ تو
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح عین‌الله الناظره امیرالمؤمنین(ع) — بُتا بیا میِ گلگون ز نو به ساغر کن
- شمارهٔ ۲۲ - مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س) — چند ز شهوت زنی به پیکر آذر
- شمارهٔ ۲۶ - این قصیده از قصایدِ استادنا المعظّم، مرحوم المغفور المبرور، آقا میرزا عبدالمجید، المتخلّص به «وفایی» طابَ ثراه تیمّناً و تبرّکاً ثبت شده — بس به دل، شب‌ها فروزم شعله از بادِ وصال
- شمارهٔ ۳۲ - در مدحِ قاتل‌المشرکین، امیرالمؤمنین(ع) — خواهی اگر مسِ تنِ خود کیمیا کنی
- شمارهٔ ۳۰ - در مدح شاه لافتی(ع) — ای سروری که مدح سرایی برای تو
- شمارهٔ ۳۱ - مولودیه در مدح خامس آل عبا(ع) — شادی و غم باز توام در جهان برپاستی
- شمارهٔ ۳۳ - در مدحِ قاتلِ کفار، وصیِّ احمدِ مختار است — تورا چون جمع شد امروز، اسبابِ توانایی