نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ - تاریخ وفات مرحوم حاجی غلامحسین صامت بروجردی

صامت بروجردی / کتاب المواد و التاریخ / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

هر که قدم زد چو غلامحسین

در ره تحصیل مقام حسین

مست ز جان کرد گذر مردوار

از اثر نشئه جام حسین

رفت سوی کرببلا از وطن

بهر زیارت به سلام حسین

گفت چو موسی ارنی تا شنفت

مژده رویت ز کلام حسین

چون زر خالص بدل خویش زد

سکه اخلاص به نام حسین

سوی وطن آمد و بگشود بال

طایر روحشن ز پیام حسین

شد ز فنا ساکن ملک بقا

زنده دائم به دوام حسین

بخت بلندش چو غزل بهشت

عاقبت افکند به دام حسین

خامه (صامت) پی تاریخ گفت

بد به جنان جای غلام حسین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره شخصی است که با عشق و احترام به امام حسین (ع) به کربلا می‌رود. او در مسیر تحصیل مقام و معرفت حسین، از نفش خود گذر کرده و از زندگی مادی رها می‌شود. این فرد مانند موسی از خدا طلب دیدار می‌کند و با اخلاص به امام حسین می‌پیوندد. در نهایت، او به وطن برمی‌گردد و روحش به برکت پیام حسین زنده و جاودان می‌شود. این شعر تجلیلی از مقام و عظمت امام حسین و تاثیر او بر زندگی مومنان است.