شمارهٔ ۱۰۵ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از تجربیات عاشقانه‌اش صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق به دل او وارد شده و باعث شده که نفس‌هایش به آه بدل شود. عاشق به میل و رغبت خود، دلش را به عشق سپرده است، اما در این مسیر با درد و رنج روبرو شده است. عشق برای او مانند شیری شیرین و زهر تلخ است، و صبرش را به شدت آزمایش کرده است. او به یاد عشقش از دردهای فراوانی که دیده، می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق او را با وجود رنج‌ها، از نظر احساسی دچار تحول کرده است. او به عشق ادامه می‌دهد و حتی اگر به کام دشمنانش باشد، هنوز هم بر عشقش ارادت دارد.