نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۳ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

زهی خوشخو زهی والا بنامیزد بنامیزد

غبار نعل اسب تو به دیده درکشد حورا

زهی سیرت زهی آسا بنامیزد بنامیزد

ز شرم روی و دندانت خجل پروین و مه هر شب

زهی زهره زهی جوزا بنامیزد بنامیزد

ز خجلت سرو قدت را همی گوید پس از سجده

زهی قامت زهی بالا بنامیزد بنامیزد

من از عشق و تو از خوبی به عالم در سمر گشته

زهی وامق زهی عذرا بنامیزد بنامیزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و ویژگی‌های فرشته‌ای با چهره‌ای زیبا و سیرت خوب می‌پردازد. شاعر با ستایش از رفتار دلنشین و ویژگی‌های ظاهری او، او را نسبت به دیگران برتر می‌داند. علاوه بر این، شاعر اشاره می‌کند که زیبایی و قد بلند او باعث شرمساری دیگران می‌شود و در نهایت بیان می‌کند که عشق و خوبی‌های این شخصیت باعث شده است که دنیا پر از شگفتی شود. به طور کلی، شاعر با تحسین و تمجید از ویژگی‌های این شخصیت، زیبایی و عشق را در زندگی نمایان می‌کند.