شمارهٔ ۱۳ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ساقیا دل شد پر از تیمار پر کن جام را
بر کف ما نه سه باده گردش اجرام را
تا زمانی بی زمانه جام می بر کف نهیم
بشکنیم اندر زمانه گردش ایام را
جان و دل در جام کن تا جان به جام اندر نهیم
همچو خون دل نهاده ای پسر صد جام را
دام کن بر طرف بام از حلقه‌های زلف خویش
چون که جان در جام کردی تنگ در کش جام را
کاش کیکاووس پر کن زان سهیل شامیان
زیر خط حکم درکش ملک زال و سام را
چرخ بی آرام را اندر جهان آرام نیست
بند کن در می پرستی چرخ بی آرام را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد تا جام را پر کند و او را از غم و اندوه رهایی بخشد. او به اهمیت نوشیدن باده اشاره می‌کند و می‌گوید که در این زمان که هیچ چیزی ثابت نیست، باید از زیبایی و لذت‌جویی بهره برد. شاعر به روح و جان اشاره می‌کند و دعوت به شادی و می‌پرستی می‌کند. همچنین از دو شخصیت افسانه‌ای یعنی کیکاووس و زال نام می‌برد و به چرخش بی‌پایان زمان و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در این دنیای ناپایدار باید از شراب و خوشی‌ها بهره برد.