شمارهٔ ۱۵۵ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر که او معشوق دارد گو چو من عیار دار
خوش‌لب و شیرین‌زبان خوش‌عیش و خوش‌گفتار دار
یار معنی‌دار باید خاصه اندر دوستی
تا توانی دوستی با یار معنی‌دار دار
از عزیزی گر نخواهی تا به خواری اوفتی
روی نیکو را عزیز و مال و نعمت خوار دار
ماه ترکستان بسی از ماه گردون خوب‌تر
مه ز ترکستان گزین وز ماه گردون عار دار
زلف عنبربار گیر و جام مالامال کش
دوستی با جام و با زلفین عنبربار دار
ور همی خواهی که گردد کار تو همچون نگار
چون سنایی خویشتن در عشق او بر کار دار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار درباره عشق و دوست داشتن صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید اگر کسی معشوقی دارد، باید مانند او محبوب و خوش‌زبان باشد. او بر این باور است که دوستی باید معنادار باشد و به ویژه در عشق، انتخاب یار باید عاقلانه و به دور از خوار و زبون شدن باشد. همچنین، شاعر برتری زیبایی و عشق واقعی را نسبت به ثروت و نعمت می‌داند. او همچنین به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و در نهایت، از تجربه سنایی یاد می‌کند که باید در عشق خود تلاش کند و به آن عشق واقعی بپردازد.