شمارهٔ ۲ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
جمالت کرد جانا هست ما را
جلالت کرد ماها پست ما را
دل آراما نگارا چون تو هستی
همه چیزی که باید هست ما را
شراب عشق روی خرمت کرد
بسان نرگس تو مست ما را
اگر روزی کف پایت ببوسم
بود بر هر دو عالم دست ما را
تمنای لبت شوریده دارد
چو مشکین زلف تو پیوست ما را
چو صیاد خرد لعل تو باشد
سر زلف تو شاید شست ما را
زمانه بند شستت کی گشاید
چو زلفین تو محکم بست ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق نوشته شده است. شاعر از جاذبه و عظمت معشوق می‌گوید و اینکه زیبایی و دل‌ربایی او هر چیزی را که نیاز دارد برای او فراهم کرده است. او همچنین به عشق و مستی ناشی از این احساسات اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی بوسیدن پای معشوق نیز برایش ارزشی بی‌نظیر دارد. در نهایت، شاعر تمایل او به توقف زمان و گشایش بند محبت را ابراز می‌کند، زیرا زلف‌های معشوق به قدری محکم هستند که نمی‌گذارد به او نزدیک شود.