شمارهٔ ۲۰۰ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جاذبه معشوق و تاثیر آن بر دیگران اشاره دارد. شاعر از زلف معشوق که بر دوش او افتاده صحبت می‌کند و چگونگی نمایان شدن روز در زیر شب را توصیف می‌کند. او به تماشای زیبایی‌های مختلف می‌پردازد، مانند بادام، یاقوت و چشمه نوش، و به فتنه‌ای اشاره می‌کند که معشوق برای خلق به وجود می‌آورد. شاعر همچنین به خورشید و فلک اشاره می‌کند و زیبایی معشوق را با دیگر زیبایی‌ها مقایسه می‌کند، اما در نهایت از او می‌خواهد که بی‌خیال چیزهای دیگر شده و به می نوشی و آرامش بپردازد. سنایی، شاعر نامی، نیز به عشق و فداکاری در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر صد جان داشته باشد، باز هم حاضر به فدای عشق نیست.