شمارهٔ ۳۷۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به شاد کردن دل‌ها و رهایی از غم‌هاست. سنایی از استادش می‌خواهد تا قفل میکده را بشکند و به جمع آزادگان بپیوندد. او از ساقی می‌خواهد تا جام جمشیدی بیاورد و دردی که ناشی از مصیبت‌هاست را تسکین دهد. همچنین به محتسب (نگهبان شراب) می‌گوید که با حال مستی ما کار نداشته باشد و به جوانی که عاشق است، یادآور می‌شود که نمی‌داند از کجا آمده و باید به شادی و عشق روی بیاورد تا از اندوه رها شود. دعوت به بت پرستی در میکده نیز به معنای رها شدن از قید و بندهای دینی و اجتماعی و رسیدن به شادی و عشق است.