شمارهٔ ۴۰۴ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و درد و رنجی است که عاشق از آن رنج می‌برد. شاعر به یار خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر او در کارش کمتر بیمار و ناراحت بود، این دلشکستگی هم کمتر می‌شد. همچنین به رنگ و حالت دل خود اشاره می‌کند و اگر عشقش در عشق بیشتری بود، وضعش بهتر بود. عاشق بیچاره‌ای که هیچ پرسشی ندارد و در درد خود به یار تکیه می‌کند. در نهایت، شاعر به گفتار رنج‌آور و مغرور کننده یار اشاره می‌کند و از پیمان سنایی در دل یاد می‌کند که اگر او مردی بود، اوضاع بهتر می‌شد. در کل، شعر به طور کلی احساس ناامیدی و درد در عشق را بیان می‌کند.