شمارهٔ ۴۰۸ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی
ابدال جهان را همه در کار کشیدی
بر ماه به پرگار کشیدی خط مشکین
دلها همه در نقطهٔ پرگار کشیدی
هر دل که ترا جست چو دیوانهٔ مستی
در سلسلهٔ زلف زره‌دار کشیدی
زنار پرستی مکن ای بت که جهانی
در سلسلهٔ زلف چو زنار کشیدی
بس زاهد و عابد که بر آن طرهٔ طرار
از صومعه در خانهٔ خمار کشیدی
هر دل که سرافراشت به دعوی صبوری
او را به سوی خویش نگونسار کشیدی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تأثیر خط و زیبایی‌های معشوق خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که چگونه این زیبایی‌ها دلها را به خود جذب می‌کند. او به زیبایی‌های صورت و زلف معشوق اشاره کرده و می‌گوید که این زیبایی‌ها حتی عابدان و زاهدان را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. شاعر هشدار می‌دهد که فریبندگی معشوق باعث می‌شود انسان‌ها از راه راست منحرف شوند و به سوی عشق و شیدایی کشیده شوند. در نهایت، او به وابستگی عاطفی و دل‌باختگی اشاره می‌کند که بر اثر جمال معشوق به وجود می‌آید.