شمارهٔ ۴۱۶ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
نگویی تا به گلبن بر چه غلغل دارد آن قمری
که چندان لحن می‌سازد همی نالد ز کم صبری
به لحن اندر همی‌گوید که سبحانا نگارنده
که بنگارد چنان رویی بدان خوبی و خوش‌چهری
مسیحادم و موسی‌کف سلیمان‌طبع و یوسف‌رخ
محمد‌دین و آدم‌رای و خو‌کرده به بی‌مهری
به روز آرایش مکتب شبانگه زینت ملعب
ضیاء روز و شمع شب شکر لب بر کسان خمری
اگر آتش‌پرستی را ز عشق او بترساند
ز بیم آتش عشقش شود بیزار از گبری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی است و به توصیف احساسات عاشقانه و تأثیر آن بر دل و جان می‌پردازد. قمری که از عشق می‌خواند، نمادی از شور و شوق است و به زیبایی معشوق اشاره می‌کند. شاعر با اشاره به بزرگان دین و شخصیت‌های تاریخی، نشان می‌دهد که عشق و زیبایی می‌تواند روح انسان را متحول کند. در نهایت، عشق حقیقی می‌تواند انسان را از هر نوع شرک و کفر دور کند و به سوی خدا نزدیک‌تر کند.