رباعی شمارهٔ ۱۱۹ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آب از اثر عارض تو می گردد
آتش زد و رخسار تو پر خوی گردد
گر عاشق تو چو خاک لاشی گردد
چون باد به گرد زلف تو کی گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره تأثیرات عواطف و زیبایی معشوق بر عاشق صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که عشق به معشوق همچون آب و آتش است: آب به خاطر عوارض معشوق به وجود می‌آید و آتش بر روی چهره او تأثیر می‌گذارد. عاشق به حدی شیفته است که چون خاک در برابر معشوق خضوع می‌کند، اما نمی‌تواند مانند باد به دور زلف او بچرخد. به طور کلی، این شعر نشان دهنده شدت احساسات و وابستگی عاشق به معشوق است.