نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۲۳ سنایی

سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد

شبهاست که روی بر زمین می‌دارد

گویند مرا که روی بر خاک منه

بی روی توام روی چنین می‌دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد فراق و نبودن معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش به خاطر دوری از معشوق در حال رنج کشیدن است و در شب‌ها غمگین و در اندوه است. دیگران به او می‌گویند که چرا بر خاک می‌افتد، اما او می‌گوید که حتی بدون معشوق، این حال را دارد. شاعر به عشق و وابستگی عمیقش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که نبود معشوق چه تأثیری بر او دارد.