نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۷۷ سنایی

سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آنی که فدای تو روان می‌باید

پیش رخ تو نثار جان می‌باید

من هیچ ندانم که کرا مانی تو

ای دوست چنانی که چنان می‌باید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به عشق و فدای جان برای معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که باید جانش را در راه معشوق فدا کند و از عمق وجودش این احساس را می‌سازد. در نهایت، او از معشوق خود می‌پرسد که تو کیستی و چه ویژگی‌هایی داری که چنین احساسی را برمی‌انگیزی.