رباعی شمارهٔ ۱۷۸ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهی فلکم گریستن فرماید
ناخفته دو چشم را عنا فرماید
گاهیم به درد خنده لب بگشاید
گوید ز بدی خنده نیاید آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به نحوه ی تغییرات احساسات اشاره می‌کند. گاهی اشک و گریه به انسان الهام می‌شود و گاهی نیز به او لبخند و شادی می‌دهد. در واقع، این شعر به نوسانات روحی و احساسی انسان پرداخته و بیان می‌کند که گاهی از درد و رنج و گاهی از خوشی و شادمانی می‌نوشیم.