رباعی شمارهٔ ۱۷۹ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت فوطه (لباس) پرداخته و می‌گوید که روزی که بت (محبوب) در فوطه خود نمایان شود، هزار جان از دل عاشقان می‌گریزد. همچنین اشاره می‌کند که این زیبایی و دلربایی، عاشق کش است و فوطه پوشی که این جذابیت را داشته باشد، بسیار کم‌یاب است.