شمارهٔ ۱۱۳ شاهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شاعر از جان می‌خواهد که به آن‌ها یک سخن بگوید و از حقیقت عشق و مشکلات آن خبری بدهد. او به زاهدان اشاره می‌کند که از عشق و رنج بی‌خبرند و از آن می‌خواهد که این نکته را به عاشقانی چون خودش بگوید. همچنین، او به زیبایی گل و بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که باید اوصاف گل را با زبان شیرین بیان کند. او تصریح می‌کند که توصیف زندگی و مرگ با پوشش ظاهری به جای نیست و باید درباره عمر و خوشبختی واقعی با جان صحبت کند. در نهایت، او از مرشد خود می‌خواهد که با زیبایی و آرامش درباره محبت صحبت کند.