شمارهٔ ۱۲ شاهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و زیبایی معشوقه اشاره دارد و به نوعی به معشوقه تعظیم و سجده می‌کند. شاعر می‌گوید که تمام عاشقان در برابر او سر تسلیم فرود آورده‌اند و طاقت ستم و جور او را ندارند. او از معشوقه می‌خواهد که کمتر به عاشقان ظلم کند، زیرا فرشتگانی که خوبند، چنین نمی‌کنند. همچنین اشاره می‌کند که عاشقان در قبرها از عشق او جان می‌دهند و به تماشای او می‌آیند. در نهایت، شاعر بر جذابیت چشم‌های معشوقه و تأثیر آن بر خلق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ شکی در عشقش به او ندارد.