نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰ شاهدی

ابراهیم شاهدی دده / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دلم پیکان او را در جگر دید

ز غمزه کار خود زیر و زبر دید

به تیر غمزه‌اش دل چشم میداشت

بحمد الله که آخر در نظر دید

ز چشمش نرگس ار زد لاف مستی

مگر آن مست را او بی خبر دید

از آن عاقل نیامد در ره عشق

که این ره را سراسر پر خطر دید

چو با عقل و خرد کاری نشد راست

به راه عشق دل کاری دگر دید

مکن عیب ار شود دیوانه عاشق

جنون را در ره عشق او هنر دید

ز دنیا شاهدی یکسر گذر کرد

چو اسبابش سراسر بر گذر دید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تجربیات عاشقانه و چالش‌های عشق صحبت می‌کند. شاعر به تأثیرات عمیق عشق بر روح و دل اشاره می‌کند و از زیبایی‌ها و دشواری‌های این مسیر می‌گوید. او به جنون و دیوانگی ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی این جنون نیز هنری در عشق به حساب می‌آید. به طور کلی، شعر نشان دهنده‌ی عمق احساسات و سختی‌های عاشقی است که هرچند پرخطر باشد، ارزشمند و زیباست.