نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۵ شاهدی

ابراهیم شاهدی دده / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مرا گر در نظر گلزار باشد

دلم بر روی آن گل زار باشد

من و انکار می در موسم گل

درین کارم بسی انکار باشد

به غیر از صبر نبود چاره او

که از عشقش دل بیمار باشد

جگر باید سپر کردن به تیرش

که عاشق باید و دلدار باشد

چه شد گر شاهدی مرد از غم عشق

همیشه عشق را این کار باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل زیبایی از شاعر است که در آن به عشق و درد ناشی از آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر در باغ گل‌ها باشد، دلش برای آن گل خواهد سوخت. او به این واقعیت اشاره می‌کند که در عشق، انکار و خودداری بی‌فایده است و تنها چاره صبر است. عاشق باید تحمل کند و دلش درد بکشد، چون عشق همیشه با غم همراه است. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر معشوقی به خاطر عشق ناراحت شود، این موضوع طبیعی است و بخشی از ماهیت عشق است.