شمارهٔ ۷۹ شاهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از محبوب خود می‌خواهد که آسیب‌ها و سختی‌ها را از دل دور کند و به عاشقان محبت و لطف ارائه دهد. او در شب به یاد محبوب زیبایش به سر می‌برد و از دل می‌خواهد که در غم رقیبان شاداب باشد. شاعر خود را مانند شمع در برابر محبوب قرار می‌دهد و از او می‌خواهد که نگاهی به دل آتشین او بیندازد. او همچنین به صوفیان اشاره می‌کند که نباید به ظواهر و هیاهوهای بی‌اساس توجه کنند و باید به اصول واقعی ایمان داشته باشند. در پایان، او از محبوب می‌خواهد که با ناز خود، او را از غم و رنج دور کند و به نیازهایش پاسخگو باشد.