شمارهٔ ۱۱۳ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق عشق و طلب توجه معشوق است. شاعر از معشوق می‌خواهد که پرده از روی خود بردارد و خود را نشان دهد، چرا که او به خاطر بداقبالی به لبریز از ناامیدی و گمراهی است. شاعر به زیبایی معشوق و احساس شرمساری از خود اشاره می‌کند و می‌گوید که با نوازش‌های خود می‌کوشد تا ناراحتی‌ها را فراموش کند. در نهایت، شاعر به معبود و واعظ خود اشاره می‌کند که دیگر به صحبت‌های نامربوطش توجهی نکند و به عشق و محبت او دقت کند.