شمارهٔ ۱۴ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و جنون ناشی از آن است. شاعر از زلف محبوبش یاد می‌کند که او را به دنیای عشق می‌کشاند و هر بار که سعی می‌کند از این فتنه دور شود، عشق او دوباره او را به سمت خود می‌کشاند. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هرگز نمی‌تواند دل به زیبایی‌های ظاهری محبوب بسپارد، زیرا تنها عشق و دیوانگی او را به خود جذب می‌کند. او از شدت عشق و درد دلش می‌گوید و از یار می‌خواهد که به این کشش و جنون پایان دهد، چرا که این احساسات او را به سمت جنون می‌برند.