نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ امیر شاهی

امیر شاهی سبزواری / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دلم گر داشت وقتی خرمی‌ها

چو عشق آمد گذشت آن بی‌غمی‌ها

خزان غم کنون تاراج فرمود

ز گلزار امیدم خرمی‌ها

شب هجرم فکند از همدمان دور

خوشا صبح وصال و همدمی‌ها

مه نو را گر ابروی تو گفتیم

کرم‌ها از تو و از ما کمی‌ها

از آن در شاهی درمانده محروم

رقیبان را بر آن در محرمی‌ها

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عشق و غم و شادی اشاره دارد. شاعر از شادی‌های عشق سخن می‌گوید که بر درد و غم‌های گذشته غلبه می‌کند. او به تلخی‌های جدایی و دوری از معشوق اشاره دارد و از صبح وصال و همراهی با محبوب خوشنود است. همچنین، به زیبایی معشوق و کمبودهای خودش اشاره می‌کند و در نهایت به غم دوری از محبوب و رقیبان اشاره دارد. به‌طور کلی، شعر بیانگر تضاد میان شادی‌های عشق و غم جدایی است.