شمارهٔ ۱۷۱ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت شخص خاصی می‌پردازد. شاعر از لب‌های شیرین و خنده‌های او می‌گوید و به خوبی‌هایی که درباره‌اش گفته می‌شود، اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی به عشق خود پا ببندد، چه تفاوتی دارد و از دشنام‌ها خوشنود می‌شود. شاعر به زیبایی و جذابیت آن شخص اشاره می‌کند و از او می‌خواهد زلف‌هایش را برای دل او نتاباند، چرا که او در عشق شاهزاده‌ای دیگر گرفتار است. در نهایت، شاعر به عشق و غم بندگی در برابر معشوق اشاره می‌کند و می‌پرسد که چه اهمیتی دارد اگر به نصیحت‌ها توجه نکند.