شمارهٔ ۱۸۳ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی است. شاعر به معشوق خود می‌گوید که خال او زیبایی خاصی دارد و دل او را به آرامش می‌آورد. دل‌هایی که از عشق پریشان هستند، در زلف‌های او آرام می‌گیرند. شاعر به معشوق هشدار می‌دهد که اگر دل خوشی می‌خواهد، باید بداند که این خوشی و ناخوشی‌ها به هم وابسته‌اند. همچنین، زیبایی و خطوط چهره‌ی معشوق باعث دیوانگی عاشقان می‌شود و اگر کسی شاهی در عشق هست، باید در حضور زیبایان با احتیاط رفتار کند.