شمارهٔ ۲ - استقبال از حافظ امیر شاهی
امیر شاهی سبزواری / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
بیا ای از خط سبزت هزاران داغ بر دل‌ها
مرو کز اشک مشتاقان به خون آغشته منزل‌ها
به تقصیر وفا عیبم مکن، کز آب چشم من
هنوز اندر رهت تخم وفا می‌روید از گل‌ها
گر از گردون ملالی باشدت، بر عشق املا کن
که عشق آمد در این شکل مدور حل مشکل‌ها
حریف بزم رندان را چه فکر از انتظار من
که پر می‌سوزد این پروانه را زان شمع محفل‌ها
در این میخانه گر صدر قبولی آرزو داری
چو شاهی همتی دریوزه می‌کن از در دل‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به عشق و پایبندی به وفا اشاره می‌کند و از داغ‌هایی که بر دل عاشقان نشسته، سخن می‌گوید. او از اشک و رنج مشتاقان می‌نالد و از تقصیر خود در وفا گلایه دارد. همچنین به زیبایی و عمق عشق اشاره کرده و آن را راهی برای حل مشکلات می‌داند. همچنین، شاعر به انتظار و اشتیاق افراد در محفل‌ها پرداخته و به نیاز به صدری پر از آرزو در میخانه اشاره می‌کند. در نهایت، او به نیاز به همت و تلاش در دستیابی به عشق حقیقی تأکید می‌کند.