شمارهٔ ۴۶ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش به خاطر معشوق در حال ملامت و عذاب است. او از عشقش به معشوق سخن می‌گوید و از عواقب آن احساس ندامت می‌کند. شاعر به زیبایی معشوق اشاره کرده و می‌گوید که او به قدری دلرباست که دیدار او با روز قیامت برابری می‌کند. همچنین، هنگامی که معشوق به او جفا می‌کند، شاعر همچنان داغ عشق و غرامت را حس می‌کند. در نهایت، او به راهی رفته که به عشق می‌انجامد و زاهد نیز در راه سلامت قرار می‌گیرد.