شمارهٔ ۶۰ امیر شاهی
امیر شاهی سبزواری / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشد
همایون، کشوری کان عرصه را شاهی چنین باشد
یک امروزی عتاب آلوده دیدم روی او، مردم
کسی را جان کجا ماند، اگر ماهی چنین باشد؟
ز رنج و راحت گیتی، مرنجان دل، مشو خرم
که آئین جهان گاهی چنان گاهی چنین باشد
غمش تا یار من شد، روی در راه عدم کردم
خوشست آوارگی آن را که همراهی چنین باشد
بخنده گفت: شاهی، تیغ رانم بر سرت روزی
نیم نومید از این دولت، که ناگاهی چنین باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ زیبایی و ناپایداری زندگی و دنیا صحبت می‌کند. شاعر به ویژگی‌های خاصی از خانه و کشور اشاره می‌کند که آنها را با زیبایی و شکوه مقایسه می‌کند. او از دیدن چهره‌ای غمگین و عتاب‌آلود سخن می‌گوید که نشان‌دهندهٔ وضعیت نا مناسب است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بین رنج و راحتی در این دنیا، دل را نباید آزرده کرد، زیرا شرایط جهان همیشه در نوسان است. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که اگرچه غم و اندوهی در زندگی وجود دارد، ولی در companionship و همراهی با دیگران می‌توان خوشی را یافت. همچنین، به ناپایداری قدرت و دولت نیز اشاره کرده و بیان می‌کند که نباید به آینده امیدوار بود، چرا که همه چیز ممکن است ناگهانی تغییر کند.